Жауынгерлер

Керемет оқиға болды — Кеңес Армиясында әйелдерді әскерге шақыру басталды! Біздің бөлігімізге 1963 жылдың басында 55 өте жас, негізінен соншалықты сүйкімді қыздар медициналық пунктке, штабқа және байланыстың бөлімдеріне қызметке келді. Алғашқыда олардың бәрі көріністе еді: күлкімен марш жасап, құрметті әскери әндерді жаттап, ату полигонына барып, сосын жас жауынгерлік курс аяқталған соң, өздеріне белгіленген қызмет орындарына тарап кетті. Солайша бәрі орнына түсе бастады да, бұл ерекше оқиғаға деген жалпы қызығушылық бірте‑бірте өшіп, тіпті көбірек жасырын, жеке, бірталай интимге ұқсай бастады. Маған бұл антиресс алғашында тимеді, ал Болтаря бірден қыздар жатақханасына, нақтырақ айтқанда солардың алдына, бәріне көзге түсетіндей отырып, жолын салды. Сол жатақхана біздің бөлімше мен екі қабатты қонақүйдің дәл арасында орналасқан еді. Әрине, Слава да тек біздің жауынгер қыздарына ғана емес, әркіммен араласатын еді, бірақ ол сол қыздардың ортасында ағаш табуреткаға жайғасқанда кішкентай бір спектакль басталатын. Ең нахал әзілкөшілердің бірі Нашар дауысымен біздің жатақханамыздың форточкасы арқылы «Шерушило, телефон!» дегенге ұқсап айқайлаушы еді. Телефонға жауап бермеу мүмкін емес еді, ал халықтың бәріне ең айрықша, қайталанбас қайғылы леп естілетін: «Не болды шырақтай?» Иә, жастық шақ кейде қатаң болады, бәлкім қазір солай көрінген болармыз?

64 жылдың басында біздің полктың дене шынықтыру офицері капитан Саша Медведев, өте адал жолдас болса да, лайықсыз «Советтік спорттың тежегіші» деген лақап алған азамат, демалыста мені оның орнына қалуға көндірді. Сонда полигондық спартакиада басталып кетті, ал маған бөлім командаларын жарыстарға шығарып, сол жерде өзімнің де қатысуымды қамтамасыз ету міндеті түсті. Жеңіл атлетика құрамасында байланысшы қатардағы Харченко Елена Ивановна болды. Іздеп көргенімде, оны бұрын да сыртқы, геометриялық белгілерімен бөліп тұтатынмын, ал мұнда әдейі мұқияттау қарадым.

Белгілі болды: ол біздің командалық пунктке, МИКке кезекші радист болып шифрлы байланыс арқылы жұмысқа шығып жүрген екен. Мінезі солтүстікше салқын емес, ұшқалақ, тіпті еркелеп тұратын кішкене тәкаппар еді, ал бұл маған ұнады.

Бөлім спутник пен зымыранды дайындап, космос тақырыбындағы пускаларды өткізе отырып, бір мезгілде күрес кезекшілігінде тұрды. Осы уақытқа қарай МИКтің жанына 8К74 үшін төрт соғыс зымыраны сақталатын қойма салынды. Барлығы төрт зымыран бір жиынтаққа біріктіріліп, теміржолдық төсекте жатқызылды. Сырттан бұл қойма МИКке ұқсайтын. Кезекпен оларды МИКке апарып, автономды және кешенді пускаларды жүргізіп, стартқа жеткіз. Штаттар¹ тарап шапқыншылық жаса. Ал МИКтің үшінші қабатында командалық пунктке екі бөлме және дәл қасында, терезесі бар қабырға ар жағында радистерге арналған бөлме орналастырылды. Радистердің ауысымында 3 оператор отырды. Олар, қияметке, 4 сағат бойы басынан наушниктерін шешпей, үзіліссіз морзалық эфира тыңдайтын. Міндеті — «Монолит» басқару жүйесінде, яғни стратегиялық ядролық күштерді басқару жүйесіндегі кедергіден сигналды сүзгіден өткізіп, оларды бірден Құрама Командалық Пункт кезекшісіне декодтауға жіберу.

Радистер мен телефонисттер.

Мен бұл КП-ге айына кемінде бір рет кезекшінің көмекшісі ретінде барып тұрдым, сондықтан радистердің терезесінен ғана көрінгенімен, барлығын байқауға, тіпті нұсқаулыққа қайшы болса да, бірнеше сөйлеммен ауысып отыруға болар еді. Біртіндеп, жайлап, менің бұл адамға деген зейнетім көбейе бастады, бірақ артық сөзге бармай, жасырын қарап отыратынмын. Алдымен кешкі серуенге, яғни түнгі серуенге, радистердің түнгі ауысымы аяқталған соң шақырумен бастадым. Әуелі жайлап барып қайт деп ойлағанмын, бірақ кейін ойымды өзгертіп, кездесуіне толық қалпыммен, велосипедпен келдім, бұл әңгімеміздің салтанатын әрі ниетімнің қаталдығын көрсетті. Рас, шын мәнінде басталу тұсында ниетім біраз анық еді… МИКтен шығатын басты жолдың бұрылысының жанында күтіп, қызды менің бір орындық көлік рамасына отырғызып, түн ішінде кеттік, бірден қатал еңістікке түсіп, онда ірі плакатпен безендірілген жерге шықтық: ірі денелі Никитка Хрущтің «Дұрыс жолмен бара жатырсыздар, жолдастар!» деген Лениндік мәңгі сөздері жазылған. Түнгі трассада жылдамдықты біршама артық есептеп алдым, қатты тежеуге, бұрылуға, тайуға тура келді. Ал қыз, мейірімді қыз-жігіт, сеніп, менің еркек мінезімді көтеріп отырды. Қысқасы, екеуіміз де жиегінен құлап түстік. Күлдік, бірақ таңдамай қалмадық. Кейінгі кездесулерімізде велосипедсіз болу жоқ еді: олар тек кешке не түнге ғана, біржолата құпиялылықты сақтап өтті. Міне, осылайша менің Елена Ивановнамен романсымыз басталды.

Келесі тарау >>

Түсіндірмелер

1. Еске салайын, 8К74 — бұл қазіргі заманда да ғарышқа ғарышкерлер мен «Прогресс» кемелерін шығаратын заманауи «Союз» космос жүйесінің алғашқы екі сатылы зымыраны. Сырттай бұл танымал ракетаның ұзындығы төрттен бірдей қысқартылған түрі.

   ↩